Sinfonía n.º 8 "Sinfonia de los mil" de Gustav Mahler – Parte 1: Veni, creator spiritus

(Wassily Kandinsky – Flood Improv – 1913)

La Sinfonía n.º 8 de Gustav Mahler, denominada «Sinfonía de los mil» es grandiosa. Se llama así porque requiere «más que lo normal». Su estreno obligó a realizar 32 ensayos, siendo el último de tres días de duración, para que los 1.030 intérpretes se pusieran a punto. Ochocientas cincuenta de esas más de mil personas eran coristas. En todas las crónicas del estreno se destaca que reunió, en Munich en septiembre de 1910, a muchos intelectuales como Richard Strauss, Siegfried Wagner, Alfredo Casella, Stefan Zweig, Thomas Mann, Leopold Stokowski o Arnold Schoenberg, quienes junto al resto de espectadores dedicaron una ovación de más de media hora a Mahler.

La sinfonía consta de dos partes. La primera, a la que se dedica este post, tiene la forma de sonata y es el himno latino medieval «Veni, Creator Spiritus», de Pentecostés, cuya división en movimientos es la siguiente:

Primera Parte: Veni, creator spiritus
1. Allegro impetuoso «Veni, creator spiritus»
2. A tempo. Etwas (aber unmerklich) gemäßigter; immer sehr fließend «Imple superna gratia»
3. Tempo I. (Allegro impetuoso) «Infirma nostri corporis»
4. Tempo I. (Allegro, etwas hastig)
5. Sehr fließend – Noch einmal so langsam als vorher. Nicht schleppend «Infirma nostri corporis»
6. Plötzlich sehr breit und leidenschaftlichen Ausdrucks – Mit Plötzlichem Aufschwung «Accende lumen sensibus»
7. «Veni, creator spiritus»
8.a tempo «Gloria sit Patri Domino»

A continuación se presentan 3 videos de esta primera parte de la octava sinfonía de Mahler interpretada por National Youth Orchestra of Great Britain dirigida por Sir Simon Rattle en 2002 (BBC Proms)

Mahler Symphony 8 1st Movement Part1

Mahler Symphony No.8 1st Movement Part2

Mahler Symphony No.8 1st Movement Part 3

LatínCastellano
Veni, Creator Spiritus
mentes tuorum visita
Imple superna gratia quae
tu creasti pectora.
Qui Paraclitus diceris,
donum Dei Altissimi,
fons vivus, ignis, caritas,
et spiritalis unctio.
Tu septiformis munere,
dexterae paternae digitus,
tu rite promissum Patris,
sermone ditans guttura.
Accende lumen sensibus,
infunde amorem cordibus,
infirma nostri corporis,
virtute firmans perpeti.
Hostem repellas longius,
pacemque dones protinus,
ductore sic te praevio,
vitemus omne noxium.
Per te sciamus da Patrem,
noscamus atque Filium,
teque utriusque Spiritum
credamus omni tempore.
Deo Patri sit gloria,
et Filio qui a mortuis surrexit,
ac Paraclito in saeculorum saecula.
Amen.
Ven Espíritu creador;
visita las almas de tus fieles.
Llena de la divina gracia los corazones
que Tú mismo has creado.
Tú eres nuestro consuelo,
don de Dios altísimo,
fuente viva, fuego, caridad
y espiritual unción.
Tú derramas sobre nosotros los siete dones;
Tú el dedo de la mano de Dios,
Tú el prometido del Padre,
pones en nuestros labios los tesoros de tu palabra.
Enciende con tu luz nuestros sentidos,
infunde tu amor en nuestros corazones
y con tu perpetuo auxilio,
fortalece nuestra frágil carne.
Aleja de nosotros al enemigo,
danos pronto tu paz,
siendo Tú mismo nuestro guía
evitaremos todo lo que es nocivo.
Por Ti conozcamos al Padre
y también al Hijo y que en Ti,
que eres el Espíritu de ambos,
creamos en todo tiempo.
Gloria a Dios Padre
y al Hijo que resucitó de entre los muertos,
y al Espíritu Consolador, por los siglos de los siglos.
Amén.